De Koerier

Marinus van der Lubbe wordt op 13 januari 1909 geboren in Leiden. Hij brengt zijn jeugd door in Den Bosch. Als zijn moeder overlijdt, komt hij in 1917 terecht in het gezin van zijn halfzus Annie Sjardijn, aan de Terweeweg in Oegstgeest. De rij huisjes waar hij woonde, staat er tegenwoordig niet meer. Eerst gaat hij naar de Julianaschool aan de Endegeesterweg. Dat gebouw staat er nog steeds! Marinus' zwager Jacob Sjardijn zorgt ervoor dat hij daarna aan de ambachtsschool een opleiding volgt tot metselaar. Hij krijgt dan een baantje als metselaar in de bouw. Dat is bij de aannemer A.P. de Rooij in Oegstgeest. Maar dat duurt niet heel lang. Bij een bouwongeval rond 1925 krijgt hij kalk in zijn ogen en moet stoppen als metselaar. Hij wordt een links activist, met communistische en anarchistische ideeën, en is lid van de Communistische Jeugdbond. Een paar keer belandt Marinus in de gevangenis. Begin 1933 vertrekt hij naar Duitsland. Op 27 februari van dat jaar brandt het Rijksdaggebouw in Berlijn af. Marinus wordt daar opgepakt en krijgt de schuld. Het blijft duister hoe de brandstichting in zijn werk is gegaan. Heeft Marinus het gedaan of niet? En als hij het heeft gedaan, deed hij het alleen of kreeg hij hulp? Hoe dan ook, Marinus komt er niet mee weg. Hij wordt schuldig bevonden en op in januari 1934 wordt hij onthoofd... Dat is drie dagen voor zijn verjaardag. Marinus is 24 jaar oud geworden. 

Waarom ineens deze blog? Het verhaal van Marinus blijkt een interessante vermenging van algemene geschiedenis en van familiegeschiedenis. De aannemer A.P. de Rooij is mijn opa Andries (verwijzing naar hem zit nog in één van mijn doopnamen). Het huis waar ik al bijna dertig jaar woon, is door mijn opa gebouwd, en opgeleverd in 1924. Dat is in de tijd dat Marinus metselaar was in het bedrijf van mijn opa. Zeer goed mogelijk dus dat hij een steentje heeft bijgedragen aan de bouw van mijn huis in Oegstgeest! 

In Leiden is een hofje vernoemd naar Marinus. Hij gaat in 1927 in die stad wonen, omdat zijn zwager het helemaal niet eens is met de politieke weg die Marinus inslaat. In het hofje herinnert een plaquette aan Marinus en zijn verhaal. 

Met dank aan Julie Winkelman, het boek Oegstgeest in bange dagen en Wikipedia!